Law on amendments to the law on personal income tax

U Zakonu o porezu na dohodak fizičkih lica („Službeni list RCG“, br. 65/01, 37/04 i 78/06 i „Službeni list CG“, br. 86/09, 14/12 i 6/13) u članu 5a u uvodnoj rečenici stava 1 riječi: "Opštim kolektivnim ugovorom" zamjenjuju se riječima: „propisom Vlade Crne Gore (u daljem tekstu: Vlada)".

U stavu 2 poslije tačke 17 dodaje se nova tačka koja glasi:

„18) naknada koje se isplaćuju pripadnicima Vojske Crne Gore i drugim licima koja su upućena u međunarodne snage, mirovne misije i druge aktivnosti u inostranstvu, u skladu sa zakonom kojim se uređuje upotreba jedinica Vojske Crne Gore u međunarodnim snagama i učešće pripadnika civilne zaštite, policije i zaposlenih u organima državne uprave u mirovnim misijama i drugim aktivnostima u inostranstvu do iznosa koji propisuje Vlada."

Naziv iznad člana 32 i član 32 mijenjaju se i glase:

“Poreska oslobođenja

Član 32

(1) Poreskom obvezniku koji otpočne obavljanje djelatnosti u privredno nedovoljno razvijenim opštinama, obračunati porez za prvih osam godina umanjuje se u iznosu od 100%.

(2) Ukupan iznos poreskog oslobođenja iz stava 1 ovog člana za period od osam godina ne može biti veći od 200.000,00 eura.

(3) Prva godina u kojoj se ostvaruje pravo na poresko oslobođenje iz stava 1 ovog člana počinje da teče danom upisa u odgovarajući registar, u skladu sa zakonom.

(4) Poreskim obveznikom, u smislu stava 1 ovog člana, ne smatra se lice koje je u periodu od tri godine koje prethode otpočinjanju obavljanja djelatnosti prestalo da postoji, odnosno prekinulo poslovanje u istoj ili sličnoj djelatnosti.

(5) Ako je poreski obveznik u periodu iz stava 1 ovog člana korisnik državne pomoći u skladu sa posebnim propisom, odnosno ostvario pravo na poresko oslobođenje za novozaposlena lica, u skladu sa posebnim propisom i/ili članom 32b ovog zakona, ukupan iznos oslobođenja ne može biti veći od iznosa iz stava 2 ovog člana.

(6) Izuzetno od stava 5 ovog člana, pravo na poresko oslobođenje iz st. 1 do 5 ovog člana nema poreski obveznik koji je korisnik državne pomoći dodijeljene zbog suočavanja sa poteškoćama u poslovanju, u skladu sa posebnim propisom kojim se uređuje dodjela državne pomoći.

(7) Poresko oslobođenje iz st. 1 do 5 ovog člana ne odnosi se na poreskog obveznika koji posluje u sektoru primarne proizvodnje poljoprivrednih proizvoda, transporta, brodogradilišta, ribarstva, čelika, trgovine i ugostiteljstva, osim primarnih ugostiteljskih objekata”.

Poslije člana 32 dodaju se dva nova člana koji glase:

“Član 32a

(1) Pravo na poresko oslobođenje iz člana 32 ovog zakona ostvaruje se na osnovu zahtjeva poreskog obveznika koji se podnosi nadležnom poreskom organu, u roku od 30 dana od dana upisa u odgovarajući registar, u skladu sa zakonom.

(2) Poreski obveznik iz stava 1 ovog člana dužan je da za period korišćenja poreskog oslobođenja podnese nadležnom poreskom organu izjavu o bilo kojoj drugoj državnoj pomoći primljenoj tokom prethodnih fiskalnih godina, uključujući i oslobođenja iz člana 32b ovog zakona.

(3) Izjavu iz stava 2 ovog člana poreski obveznik podnosi istovremeno sa godišnjom prijavom poreza na dohodak, odnosno zahtjevom za plaćanje poreza u paušalnom iznosu.

(4) O zahtjevu iz stava 1 ovog člana poreski organ odlučuje rješenjem.

(5) Bliži način korišćenja poreskog oslobođenja iz člana 32 ovog zakona, oblik i sadržinu zahtjeva i izjave iz st. 1 i 2 ovog člana propisuje ministarstvo nadležno za poslove finansija.

Člana 32b

(1) Poreski obveznik iz člana 32 ovog zakona, koji na neodredjeno vrijeme ili najmanje na pet godina zaposli lice, oslobodja se obaveze plaćanja obračunatog i

obustavljenog poreza iz zarade za tog zaposlenog, za period od četiri godine od dana zasnivanja radnog odnosa.

(2) Zaposlenim licem iz stava 1 ovog člana smatra se lice koje se nalazi na evidenciji Zavoda za zapošljavanje Crne Gore duže od tri mjeseca, sa kojim je poslodavac zaključio ugovor o radu u skladu sa zakonom kojim se uređuju prava i obaveze zaposlenih po osnovu rada, a koje ima prebivalište u nedovoljno razvijenoj opštini.

(3) Zaposlenim licem iz stava 2 ovog člana ne smatra se lice koje je prije zasnivanja radnog odnosa bilo zaposleno kod lica koje je osnivač ili je povezano lice sa poslodavcem kod koga zasniva radni odnos, nezavisno od toga da li je postojao prekid radnog odnosa.

(4) Poresko oslobođenje iz stava 1 ovog člana ostvaruje se pod uslovom da je ostvaren neto porast broja zaposlenih u odnosu na prosječan broj zaposlenih kod tog poslodavca za poslednjih 12 mjeseci.

(5) Ako poreski obveznik raskine radni odnos sa novozaposlenim licem prije isteka pet godina od dana zasnivanja radnog odnosa, osim na zahtjev zaposlenog, dužan je da, u roku od 30 dana od dana raskida radnog odnosa, uplati porez koji bi platio da nije koristio poresko oslobođenje iz stava 1 ovog člana.

(6) Izuzetno od stava 5 ovog člana, poslodavac nema obavezu vraćanja poreza, koji bi platio da nije koristio poresko oslobođenje iz stava 1 ovog člana, u slučaju težih povreda radnog odnosa od strane zaposlenog, prethodno dokazanih u postupku propisanom zakonom koji reguliše rad i radne odnose.

U članu 35 stav 3 mijenja se i glasi:

„(3) Izuzetno od stava 2 ovog člana, kod iznajmljivanja soba, apartmana, kuća i stanova za odmor putnicima i turistima, standardni rashodi priznaju se u visini:

- 50% ostvarenih prihoda ako je plaćena boravišna taksa;

-70% ostvarenih prihoda ako je zaključen ugovor o zakupu sa turističkom agencijom ili lokalnom turističkom organizacijom, i po tom osnovu ostvarena prosječna popunjenost kapaciteta od najmanje 60 dana na godišnjem nivou."