Law on protection of persons and property

Ovim zakonom uređuje se djelatnost zaštite lica i imovine koju ne obezbjeđuje država (u daljem tekstu: zaštita), uslovi i način vršenja poslova zaštite i druga pitanja od značaja za vršenje poslova zaštite.

Djelatnost zaštite obuhvata sprječavanje ugrožavanja bezbjednosti lica i imovine i sprječavanje protivpravnih radnji usmjerenih prema licima i imovini koji se štite.

Djelatnost zaštite obavlja se kao fizička i tehnička zaštita.

Djelatnost zaštite mogu da obavljaju privredno društvo, drugo pravno lice i preduzetnik koji su upisani u Centralni registar privrednih subjekata i imaju odobrenje za obavljanje djelatnosti zaštite izdato u skladu sa ovim zakonom.

Poslove zaštite vrše fizička lica koja imaju dozvolu za vršenje poslova zaštite izdatu u skladu sa ovim zakonom, kao preduzetnici ili zaposleni u privrednom društvu ili drugom pravnom licu iz stava 1 ovog člana.

U obavljanju poslova zaštite zabranjeno je praćenje trećih lica bez ili uz upotrebu tehničkih sredstava, prikupljanje podataka o licu bez njegove saglasnosti i preduzimanje drugih mjera koje po sadržaju predstavljaju policijska ovlašćenja, ako ovim zakonom nije drukčije propisano.

U obavljanju poslova zaštite zabranjeno je obavljanje drugih poslova, koji nisu u okviru djelatnosti zaštite i kojima se ometa ili onemogućava zaštita lica i imovine.

U obavljanju djelatnosti zaštite ne mogu se vršiti poslovi zaštite za strane odbrambene, bezbjednosne i kontraobavještajne službe.

Privredno društvo, drugo pravno lice i preduzetnik koji obavljaju djelatnost zaštite, u pogledu prikupljanja, obrade, čuvanja, korišćenja i razmjene podataka o ličnosti, postupaju u skladu sa zakonom kojim se uređuje zaštita podataka o ličnosti.

Lice koje vrši poslove zaštite dužno je da sa tajnim podacima do kojih je došlo u vršenju svojih poslova postupa u skladu sa zakonom kojim se uređuje tajnost podataka.

Izrazi koji se u ovom zakonu koriste za fizička lica u muškom rodu podrazumijevaju iste izraze u ženskom rodu.

Izrazi upotrijebljeni u ovom zakonu imaju sljedeća značenja:

1) štićeno lice je lice koje se štiti fizičkom, odnosno tehničkom zaštitom;

2) štićeni objekat je građevinski objekat, prostor, vozilo, plovilo ili stvar koja se štiti fizičkom, odnosno tehničkom zaštitom;

3) štićeni prostor je nepokretnost, odnosno površina koja pripada ili je u funkciji štićenog objekta;

4) naručilac je državni organ, organ državne uprave, organ lokalne samouprave, organ lokalne uprave, privredno društvo, drugo pravno lice i preduzetnik ili fizičko lice koji zahtijeva zaštitu štićenog objekta, štićenog lica ili štićenog prostora.

Djelatnost zaštite obuhvata poslove:

1) zaštite imovine i objekata od uništavanja, oštećenja, krađe i izvršenja drugih krivičnih djela i prekršaja;

2) zaštite prirodnog bogatstva, dobara i životne sredine;

3) održavanja reda na javnim okupljanjima, sportskim ili drugim javnim priredbama;

4) zaštite lica od ugrožavanja njihovog života, fizičkog i psihičkog integriteta, privatnosti i ličnih prava, kao i drugih oblika ugrožavanja njihove bezbjednosti;

5) zaštite stvari u transportu (pratnja novca, hartija od vrijednosti, dragocjenosti i dr.);

6) zaštite imovine, lica i objekata projektovanjem, ugradnjom, održavanjem, nadzorom i neprekidnim praćenjem alarmnih i video sistema i centrala i drugih tehničkih sistema zaštite.

Privredno društvo, drugo pravno lice i preduzetnik koji obavljaju djelatnost zaštite poslove zaštite vrše na osnovu pisanog ugovora sa naručiocem.

Privredno društvo, drugo pravno lice i preduzetnik iz stava 1 ovog člana dužni su da organu državne uprave nadležnom za unutrašnje poslove (u daljem tekstu: Ministarstvo) dostave obavještenje o zaključivanju ugovora, u roku od osam dana od dana zaključenja ugovora.

Obavještenje iz stava 2 ovog člana sadrži:

1) naziv i sjedište privrednog društva ili pravnog lica koje obavlja djelatnost zaštite; ime, prezime i jedinstveni matični broj i prebivalište odgovornog lica u pravnom licu, odnosno ime, prezime i jedinstveni matični broj preduzetnika koji obavlja djelatnost zaštite;

2) naziv, odnosno ime i prezime naručioca;

3) precizno određen predmet ugovora;

4) način vršenja ugovorenih poslova zaštite, vrijeme vršenja tih poslova, broj lica koja vrše poslove zaštite po ugovoru i lokacije njihovog redovnog rasporeda, kao i vrstu i količinu vatrenog oružja ako su ugovoreni poslovi zaštite u čijem vršenju je moguće upotrijebiti vatreno oružje.

Ako privredno društvo, drugo pravno lice i preduzetnik koji obavljaju djelatnost zaštite održavaju red na javnom okupljanju, sportskoj ili drugoj javnoj priredbi, dužni su da Ministarstvu i organu uprave nadležnom za policijske poslove (u daljem tekstu: policija) najkasnije 48 časova prije početka vršenja poslova zaštite o tome dostave pisano obavještenje i plan fizičko-tehničke zaštite.

Plan fizičko-tehničke zaštite sadrži podatke o prostoru koji su od značaja za bezbjedno vršenje poslova zaštite prilikom održavanja javnog okupljanja, sportske ili druge javne priredbe, podatke o broju i rasporedu lica koja vrše poslove fizičke zaštite, podatke o broju i rasporedu tehničkih sredstava koja se koriste u vršenju poslova tehničke zaštite, kao i druge podatke od interesa za bezbjedno i nesmetano održavanje javnog okupljanja, sportske ili druge javne priredbe.

Obavještenje i plan iz stava 1 ovog člana dostavljaju se organizacionoj jedinici policije u mjestu održavanja javnog okupljanja, sportske ili druge javne priredbe.

Fizička zaštita podrazumijeva neposrednu prisutnost i aktivnost lica koje vrši poslove zaštite unutar i oko štićenog objekta u granicama štićenog prostora, odnosno oko štićenog lica radi sprječavanja protivpravnih radnji usmjerenih prema imovini, licima i objektima koji se štite.

Izuzetno od stava 1 ovog člana, poslovi zaštite iz člana 8 stav 1 tač. 4 i 5 ovog zakona mogu se vršiti i van štićenog objekta i granica štićenog prostora, odnosno na javnom mjestu i u neposrednoj blizini štićenog lica.

Poslove fizičke zaštite mogu vršiti samo lica koja imaju dozvolu iz člana 28 stav 1 tač. 1, 2, 4 i 5 ovog zakona.

Tehnička zaštita podrazumijeva skup radnji i mjera koje se, radi sprječavanja protivpravnih radnji usmjerenih prema imovini, licima i objektima koji se štite, vrše upotrebom tehničkih sredstava i uređaja zaštite koja imaju propisani kvalitet, u skladu sa utvrđenim domaćim ili međunarodnim standardima, unutar i oko štićenog objekta, u granicama štićenog prostora, kao i prilikom zaštite štićenog lica ili stvari u transportu iz člana 8 stav 1 tačka 5 ovog zakona.

Tehničkom zaštitom, u smislu ovog zakona, ne smatra se video nadzor postavljen u cilju kontrole proizvodnih procesa.

Poslove tehničke zaštite mogu vršiti samo lica koja imaju dozvolu iz člana 28 stav 1 tačka 3 ovog zakona.

Bliži način vršenja poslova tehničke zaštite propisuje Ministarstvo.

Zaštita objekata i prostora u kojima se vrše djelatnosti od javnog interesa, djelatnosti koje predstavljaju povećanu opasnost za život i zdravlje ljudi, kao i objekti čijim oštećenjem ili uništenjem bi mogle nastupiti teže posljedice po život i zdravlje većeg broja ljudi (u daljem tekstu: obavezno štićeni objekti) vrši se na osnovu plana zaštite koji se izrađuje u skladu sa ovim zakonom, ako posebnim zakonom nije drukčije propisano.

Pored objekata iz stava 1 ovog člana, obavezno štićenim smatra se i prostor na kojem se ti objekti nalaze i prateći objekti koji su u njihovoj funkciji.

Obavezno štićeni objekti, u smislu st. 1 i 2 ovog člana, su:

1) objekti za snabdijevanje i skladištenje nafte, naftnih derivata i gasa;

2) objekti za snabdijevanje i proizvodnju vode;

3) objekti za proizvodnju, preradu, distribuciju i skladištenje hrane;

4) objekti za proizvodnju, prenos i distribuciju električne energije;

5) objekti u kojima se proizvode, koriste ili skladište radioaktivne i druge opasne i štetne materije;

6) objekti saobraćajne infrastrukture (autobuske i željezničke stanice, aerodromi i dr.);

7) dvorane, hale i drugi zatvoreni objekti kapaciteta smještaja najmanje 1.500 lica;

8) stadioni i drugi otvoreni objekti namijenjeni za okupljanje građana kapaciteta smještaja najmanje 5.000 lica;

9) tržni centri otvorenog i zatvorenog tipa površine najmanje 3.000 m²;

10) objekti u kojima se nalaze stvari od izuzetnog značaja za nauku, kulturu i umjetnost;

11) objekti finansijskih institucija;

12) objekti u kojima se vrši poštanska i telekomunikaciona djelatnost; i

13) drugi objekti i prostori određeni posebnim zakonom.

Izradu plana zaštite obavezno štićenog objekta (u daljem tekstu: plan zaštite) naručilac ugovorom povjerava privrednom društvu, drugom pravnom licu ili preduzetniku koji obavlja djelatnost zaštite u skladu sa ovim zakonom i ispunjava uslov iz člana 19 stav 3 ovog zakona.

Zaštita obavezno štićenog objekta vrši se na osnovu plana zaštite koji sadrži procjenu bezbjednosti, ugroženosti i rizika, elaborat fizičkog obezbjeđenja i projekat tehničke zaštite.

Izrada projekta tehničke zaštite ugovorom se povjerava licu koje ima licencu ili ovlašćenje za izradu projekta tehničke zaštite, izdatu u skladu sa propisima kojima se propisuje uređenje prostora i izgradnja objekata.

Naručilac je dužan da jednom godišnje, a kad u toku godine dođe do promjene određenih okolnosti, na osnovu procjene rizika, i prije isteka jedne godine, angažuje privredno društvo, drugo pravno lice ili preduzetnika koji obavlja djelatnost zaštite iz stava 1 ovog člana da izvrši reviziju plana zaštite.

Bliži sadržaj plana zaštite iz stava 1 ovog člana propisuje Ministarstvo.