Zakon o koncesijama

Ovim zakonom uređuju se uslovi, način i postupak davanja koncesija, predmet koncesija i druga pitanja od značaja za ostvarivanje koncesije.

(1) Koncesije se daju pod jednakim, transparentnim i nediskriminatornim uslovima za korišćenje prirodnih bogatstava, dobara u opštoj upotrebi i drugih dobara od opšteg interesa, obavljanje djelatnosti od javnog interesa i obezbjeđenja razvoja i funkcionisanja infrastrukture.

(2) Koncesije se daju radi obezbjeđenja:

1) ostvarivanja javnog interesa, veće zaposlenosti, uvođenja novih tehnologija i obezbjeđenja ubrzanog privrednog razvoja i obezbjeđenja prihoda za koncedenta;

2) racionalnog, ekonomičnog, pravilnog i efikasnog korišćenja prirodnih bogatstava, dobara u opštoj upotrebi i drugih dobara od opšteg interesa;

3) tehničko-tehnološkog unaprijeđenja i obezbjeđenja jedinstva sistema infrastrukture;

4) unaprijeđenja djelatnosti koja je predmet koncesije;

5) izgradnje, rekonstrukcije i modernizacije objekata, radi obavljanja koncesione djelatnosti u skladu sa ovim zakonom;

6) konkurencije u oblasti u kojoj se daju koncesije;

7) zaštite i unaprijeđenja životne sredine.

(1) Davanje koncesija zasniva se na načelima: transparentnosti, nediskriminacije i konkurentnosti.

(2) Primjenom načela transparentnosti u postupku davanja koncesija obezbjeđuje se da svi učesnici u postupku davanja koncesije imaju potpune, tačne i blagovremene informacije o: postupku, standardima i kriterijumima za izbor koncesionara, ponuđaču kome je data koncesija i uslovima njegove ponude.

(3) Primjenom načela nediskriminacije u postupku davanja koncesije obezbjeđuje se ravnopravan tretman svih ponuđača u postupku davanja koncesije.

(4) Primjenom načela konkurencije u postupku davanja koncesije obezbjeđuju se uslovi za učešće većeg broja ponuđača.

Pojedini izrazi upotrijebljeni u ovom zakonu imaju sljedeće značenje:

1) koncesija je pravo korišćenja prirodnog bogatstva, dobra u opštoj upotrebi i drugog dobra od opšteg interesa koje je u državnoj imovini, uz plaćanje koncesione naknade ili pružanje finansijske naknade ili podrške koncesionaru ili korišćenje prirodnog bogatstva, dobra u opštoj upotrebi i drugog dobra od opšteg interesa koje je u državnoj imovini, radi izgradnje i predaje objekta u skladu sa ovim zakonom, za ostvarivanje javnog interesa;

2) ugovor o koncesiji je ugovor zaključen na određeno vrijeme, u pisanom obliku, kojim se uređuju međusobna prava i obaveze između koncedenta i koncesionara;

3) koncedent je Skupština Crne Gore (u daljem tekstu: Skupština), Vlada Crne Gore (u daljem tekstu: Vlada), lokalna samouprava, Glavni grad i Prijestonica (u daljem tekstu: opština);

4) koncesionar je ponuđač koji je zaključio ugovor o koncesiji;

5) nadležni organ je državni organ uprave (ministarstvo ili organ uprave), za koncesije čije davanje je u nadležnosti Skupštine ili Vlade, odnosno organ lokalne uprave, za koncesije čije davanje je u nadležnosti Skupštine ili opština, u skladu sa zakonom;

6) ponuđač je domaće ili strano privredno društvo ili drugo pravno lice, preduzetnik ili fizičko lice, konzorcijum ili drugi oblik poslovnog povezivanja, koji učestvuje u postupku dobijanja koncesije;

7) koncesioni akt je osnovni dokument na osnovu koga se pokreće postupak za davanje koncesije.

Izrazi koji se u ovom zakonu koriste za fizička lica u muškom rodu podrazumijevaju iste izraze u ženskom rodu.

Koncesija se može dati ponuđaču na način i pod uslovima utvrđenim ovim zakonom.

(1) Predmet koncesije, u skladu sa zakonom, mogu biti:

1) istraživanje ili eksploatacija, ili istraživanje i eksploatacija mineralnih sirovina od strateškog značaja;

2) korišćenje vodotoka i drugih voda, odnosno njihovih djelova ili određene količine vode, za namjene utvrđene posebnim zakonom;

3) korišćenje prirodnih bogatstava u morskom dobru, radi obavljanja djelatnosti od javnog interesa;

4) istraživanje i/ili iskorišćavanje podmorja, morskog dna i podzemlja, kao i živih i neživih bogatstava u unutrašnjim morskim vodama, teritorijalnom moru i epikontinentalnom pojasu, osim istraživanje i proizvodnja ugljovodonika;

5) eksploatacija rječnih nanosa na javnom vodnom dobru;

6) korišćenje prirodnih bogatstava u državnoj imovini, radi izgradnje, održavanja i korišćenja energetskih objekata u cilju proizvodnje električne i/ili toplotne energije, osim proizvodnje električne energije iz obnovljivih izvora, u skladu sa zakonom kojim se uređuje korišćenje energije iz obnovljivih izvora;

7) korišćenje obala rijeka i jezera;

8) korišćenje prirodnih bogatstava u područjima sa prirodno-ljekovitim svojstvima i drugim prirodnim vrijednostima radi izgradnje objekata, održavanja, korišćenja i modernizacije postojećih objekata.

(2) Pored predmeta koncesije iz stava 1 ovog člana, predmet koncesije može biti korišćenje i drugih prirodnih bogatstava, dobara u opštoj upotrebi i drugih dobara od opšteg interesa u državnoj imovini, u skladu sa zakonom.

(3) Mineralne sirovine od strateškog značaja iz stava 1 tačka 1 ovog člana utvrđuju se propisom Vlade.

(1) Koncesije se daju na osnovu godišnjeg plana koji donosi Vlada, odnosno opštine i objavljuje se na internet stranici Vlade, odnosno opštine.

(2) Plan iz stava 1 ovog člana donosi se po pojedinim oblastima, nakon javne rasprave koju sprovodi nadležni organ za odgovarajuću oblast, najkasnije do isteka tekuće, za narednu godinu.

(3) Javnom raspravom iz stava 2 ovog člana smatra se i javna rasprava sprovedena u postupku usvajanja strategije razvoja određene oblasti.

(4) Plan davanja koncesija sadrži područja - lokalitete, odnosno oblasti u kojima će se davati koncesije, predmet koncesije, analizu opravdanosti javnog interesa sa pokazateljima uticaja na privredni razvoj, zaposlenost, budžet, usklađenost sa strateškim ciljevima na državnom, sektorskom i lokalnom nivou, vrijeme trajanja koncesije, prostorno planske preduslove, imovinsko pravne odnose i druge elemente u zavisnosti od predmeta koncesije.

(1) Rok na koji se daje koncesija određuje se u zavisnosti od javnog interesa, predmeta koncesije, vremena potrebnog za povrat investicije i ostvarivanja primjerene dobiti po osnovu koncesione djelatnosti.

(2) Rok iz stava 1 ovog člana ne može biti duži od 30 godina kada odluku o davanju koncesije donosi Vlada i opština, niti duži od 60 godina kada odluku o davanju koncesije donosi Skupština.

(1) Odluku o davanju koncesije na predmetu koncesije na kojem svojinska prava i ovlašćenja vrši Crna Gora donosi Vlada, odnosno Skupština shodno članu 8 stav 2 ovog zakona.

(2) Odluku o davanju koncesije na predmetu koncesije na kojem svojinska prava i ovlašćenja vrši opština donosi opština.

(3) Odluku o davanju koncesije na predmetu koncesije iznad vrijednosti utvrđene zakonom, na predlog Vlade, nakon postupka sprovedenog u skladu sa ovim zakonom, donosi Skupština.

(4) Procjenu vrijednosti nepokretnosti koja je predmet koncesije iz stava 3 ovog člana vrši organ uprave nadležan za imovinu.

(5) Za koncesije iz st. 1 i 3 ovog člana postupak davanja koncesije, za predmete koncesije nad kojima svojinska prava i ovlašćenja vrši Vlada, odnosno opština, sprovodi nadležni organ.

(6) Nadležni organ u postupku davanja koncesije priprema koncesioni akt, priprema i objavljuje javni oglas, priprema tendersku dokumentaciju, obrazuje tendersku komisiju i vrši druge poslove u skladu sa ovim zakonom.

(1) Komisija za koncesije Crne Gore (u daljem tekstu: Komisija) je samostalna i nezavisna u vršenju poslova utvrđenih ovim zakonom.

(2) Komisija ima predsjednika i osam članova.

(3) Predsjednika i članove Komisije imenuje Vlada i to:

- predsjednika i jednog člana na predlog organa državne uprave nadležnog za poslove ekonomije;

- dva člana na predlog Skupštine iz reda uglednih stručnjaka;

- jednog člana na predlog organa državne uprave nadležnog za poslove finansija;

- jednog člana na predlog organa državne uprave nadležnog za poslove održivog razvoja i turizma;

- jednog člana na predlog organa državne uprave nadležnog za poslove poljoprivrede i ruralnog razvoja;

- jednog člana na predlog Privredne komore Crne Gore;

- jednog člana na predlog Zajednice opština Crne Gore.

(4) Predsjednik i članovi Komisije mogu biti samo državljani Crne Gore.

(5) U Komisiju ne može biti imenovano lice koje je pravosnažno osuđeno zbog krivičnog djela protiv imovine, privrede, ustavnog poretka i zloupotrebe službenog položaja.

(6) Predsjednik i članovi Komisije ne mogu biti: poslanici, odbornici, starješine državnih organa, organizacija i ustanova, glavni administrator i starješina organa lokalne uprave.

(7) Predsjednik Komisije zastupa i rukovodi radom Komisije.

(8) Predsjednik i član Komisije imenuju se na period od pet godina i mogu biti imenovani na još jedan mandat.

(9) Ukoliko predsjedniku, odnosno članu Komisije, prestane funkcija prije isteka mandata, Vlada, za period do isteka mandata, u skladu sa stavom 3 ovog člana, imenuje predsjednika, odnosno člana Komisije.

(10) Komisija može angažovati stručnjake i stručne institucije za pojedine oblasti ako je, po procjeni Komisije, neophodna stručna pomoć.

(11) Predsjednik i članovi Komisije imaju pravo na naknadu.

(12) Stručne i administrativne poslove za potrebe Komisije vrši organ uprave nadležan za poslove imovine.

(1) Komisija:

1) rješava po žalbi ponuđača na odluku nadležnog organa o izboru najpovoljnije ponude i donosi odluke po njima;

2) vodi registar ugovora o koncesijama;

3) odobrava sprovođenje postupka proširenja prostora za obavljanje koncesione djelatnosti i davanje koncesije pratećih mineralnih sirovina na odobrenom eksploatacionom polju, bez javnog nadmetanja iz člana 20 stav 2 tač. 1 i 2 ovog zakona;

4) donosi poslovnik o radu;

5) vrši i druge poslove utvrđene ovim zakonom.

(2) Komisija donosi odluke većinom glasova od ukupnog broja članova.

(3) Protiv odluke Komisije može se pokrenuti upravni spor.

(4) Tužba ne odlaže dalje postupanje nadležnog organa u postupku dodjele koncesije.

(1) Član Komisije ne smije imati neposrednih ili posrednih interesa u predmetu davanja koncesije koji bi mogli prouzrokovati sukob njegovih ličnih i poslovnih interesa u davanju koncesije.

(2) U slučaju da je predsjednik ili član Komisije u konfliktu interesa, dužan je da obavijesti Vladu, koja će imenovati lice koje će zamijeniti predsjednika ili člana Komisije koji je u konfliktu interesa.

Predsjedniku, odnosno članu Komisije prestaje mandat:

-razrješenjem na predlog subjekta koji ga je predložio;

-na lični zahtjev u pisanom obliku;

- ako bude pravosnažno osuđen za krivično djelo protiv imovine, privrede, ustavnog poretka i zloupotrebe službenog položaja;

-ako trajno izgubi poslovnu sposobnost;

-ako nesavjesno i nestručno obavlja funkciju;

-ako neopravdano odsustvuje sa tri uzastopne sjednice Komisije;

-ako bude izabran na neku od funkcija iz člana 10 stav 6 ovog zakona.