Закон о налоге на добавленную стоимость

(1) Ovim zakonom se uređuje sistem i uvodi obaveza plaćanja poreza na dodatu vrijednost u Crnoj Gori.

Prihodi od PDV pripadaju budžetu Crne Gore.

(1) Načelo sistema poreza na dodatu vrijednost (u daljem tekstu: PDV) sastoji se u primjeni na dobra i usluge opšteg poreza na potrošnju, koji je proporcionalan cijeni tih dobara i usluga, bez obzira na broj transakcija obavljenih u procesu proizvodnje i distribucije prije faze u kojoj se naplaćuje porez.

(2) Kod svake transakcije PDV, obračunat na cijenu dobara ili usluga po stopi koja se primjenjuje na ta dobra ili usluge, naplativ je nakon odbitka ulaznog iznosa PDV-a koji je sadržan u troškovima za primljene isporuke.

(3) Zajednički sistem PDV-a primjenjuje se do, zaključno sa fazom maloprodaje.

Izrazi upotrijebljeni u ovom zakonu imaju sledeća značenja:

1) teritorija Crne Gore je teritorija pod suverenitetom Crne Gore;

2) Unija, teritorija Unije, država članica i teritorija države članice je teritorija država članica i teritorija Evropske unije koje je kao takvo takvo određeno Ugovorom o osnivanju Evropske unije, osim teritorija iz člana 5 ovog zakona;

3) treća teritorija, je dio teritorije države članice koje je izuzev iz teritorija Unije u smislu tačke 2) ovog člana i označava teritorije navedene u članu 5 ovog zakona;

4) treća zemlja označava bilo koju državu ili teritoriju na koje se ne primjenjuje Ugovor.

Treće teritorije iz člana 4 tačka 3 ovog zakona su:

1) Teritorije koje su dio carinske Unije:

a) Planina Athos,

b) Kanarska ostrva,

c) francuska teritorija navedena u članu 349. i članu 355. stavu 1. Ugovora o funkcionisanju Evropske unije,

d) Alandska ostrva,

e) Kanalska ostrva,

f) Campione d'Italia,

g) italijanske vode Luganskog jezera.

2) Teritorije koja nijesu dio carinske Unije:

a) ostrvo Heligoland,

b) teritorija Büsingena,

c) Ceutu,

d) Melillu,

e) Livigno.

(1) Transakcije u Kneževinu Monako i iz nje u smislu ovog zakona smatraju se transakcijama obavljenima u Republici Francuskoj i iz nje.

(2) Transakcije na ostrvu Man i sa njega u smislu ovog zakona smatraju se transakcijama obavljenima u Ujedinjenom Kraljevstvu Velike Britanije i Sjeverne Irske i iz nje.

(3) Transakcije u Suverenoj bazi Ujedinjene Kraljevine Velike Britanije i Sjeverne Irske, Akrotiria i Dhekelia i iz njih smatraju u smislu ovog zakona se transakcijama obavljenima na Cipar i sa njega.

(1) Predmet oporezivanja PDV je:

1) promet dobara koja poreski obveznik u okviru obavljanja svoje djelatnosti vrši uz naknadu na teritoriji Crne Gore;

2) sticanje dobara, uz naknadu, unutar Unije koje na teritoriji Crne Gore vrši:

a) poreski obveznik koji obavlja svoju privrednu djelatnost ili pravno lice koje nije poreski obveznik, ako je prodavac poreski obveznik u drugoj državi članici koji, prema zakonu te države članice, nije oslobođen PDV-a kao mali poreski obveznik iz člana 145 ovog zakona i koji nije obuhvaćen članom 32 stav 3 ili 5 ovog zakona,

b) u slučaju sticanja novih prevoznih sredstava, poreski obveznik ili pravno lice koja nije poreski obveznik, čija ostala sticanja ne podliježu PDV-u u skladu s članom 10 stav 1 ovog zakona, ili bilo koja druga lica koja nijesu poreski obveznik;

c) u slučaju sticanja dobara koja podliježu akcizama, ako se akcize na sticanje unutar Unije, u skladu s zakonom koji uređuje akcize, naplaćuje na teritoriji Crne Gore, poreski obveznik ili pravno lice koja nije poreski obveznik i čija ostala sticanja nijesu predmet oporezivanja PDV-a, u skladu s članom 10 stav 1 ovog zakona.

3) promet usluga koji poreski obveznik u okviru obavljanja svoje djelatnosti vrši uz naknadu na teritoriji Crne Gore;

4) uvoz dobara.

(2) Zajednički sistem PDV-a primjenjuje se zaključno sa fazom maloprodaje.

(1) U skladu sa članom 7 stav 1 tačka 2 podtačka b ovog zakona „prevoznim sredstvima“, smatraju se sljedeća prevozna sredstva namijenjena prevozu lica ili dobara:

1) motorna drumska vozila kapaciteta iznad 48 centimetara kubnih ili snage preko 7,2 kilovata;

2) plovila dužine veće od 7,5 metara, osim plovila koja se koriste u navigaciji na otvorenom moru i za prevoz putnika uz plaćanje i plovila koja se koriste u komercijalne ili industrijske ili ribolovne aktivnosti, ili za spašavanje ili pomoć na moru, ili za priobalni ribolov;

3) vazduhoplovi čija težina pri polijetanju prelazi 1.550 kilograma, sa izuzetkom vazduhoplova kojima se koriste vazdušni prevoznici koji posluju uz plaćanje uglavnom na međunarodnim linijama.

(2) Prevozna sredstva iz stava 1 ovog člana smatraju se novima, u slučaju:

a) motornih drumskih vozila, ako se isporuka obavi u roku od šest mjeseci od datuma prvog korišćenja, ili ako vozilo nije prošlo više od 6.000 kilometara;

b) plovila, ako se isporuka obavi u roku od tri mjeseca od datuma prvog korišćenja ili ako plovilo nije bilo u prometu duže od 100 sati;

c) vazduhoplova, ako se isporuka obavi u roku od tri mjeseca od datuma prvog korišćenja ili ako vazduhoplov nije letio duže od 40 sati.

(3) Organ državne uprave nadležan za poslove finansija (u daljem tekstu:Ministarstvo) propisuje sprovođenje ovog člana u vezi s prevoznim sredstvima.

Dobrima koji podliježu akcizama smatraju se alkohol i alkoholna pića, duvanske prerađevine i energenti prema propisima koji uređuju akcize, osim plina koji se isporučuje

putem sistema za prirodni plin koji se nalazi na teritoriji Unije ili bilo koje mreže priključene na takav sistem.

(1) Izuzetno od člana 7 stav 1 tačka 2 podtačka a ovog zakona, sljedeće transakcije nijesu predmet oporezivanja PDV:

1) sticanje dobara unutar Unije od strane poreskog obveznika ili pravnog lica koja nijesu poreski obveznici, ako bi isporuka takvih dobara na teritoriji Crne Gore bila izuzeta u skladu s članom 79 i 80 ovog zakona;

2) sticanje dobara unutar Unije, osim dobara koja se navode u tački a) ovog stava i u članu 11 ovog zakona, te osim novih prevoznih sredstava ili dobara koja podliježu akcizama, od strane poreskog obveznika za potrebe njegovog poljoprivrednog, šumarskog ili ribarskog preduzeća koje podliježe programu paušalnog oporezivanja za poljoprivrednike, ili od strane poreskog obveznika koji isključivo obavlja isporuke dobara ili usluga za koje se ne može odbiti PDV, ili od strane pravnog lica koje nije poreski obveznik.

(2) Stav 1 tačka 2 ovog člana primjenjuje se samo ako su ispunjeni sljedeći uslovi:

1) Ukupna vrijednost sticanja dobara unutar Unije tokom tekuće kalendarske godine ne prelazi prag od 10.000 eura;

2)Tokom prethodne kalendarske godine ukupna vrijednost dobara stečenih unutar Unije nije prešla prag utvrđen u tački a ovog stava.

(3) Prag sticanja iz stava 2 tačka 1 ovog člana sastoji se od ukupne vrijednosti sticanja dobara unutar Unije, navedenog u stavu 1 tačka 2 ovog člana, bez PDV-a koji treba platiti ili koji je plaćen u državi članici u kojoj je započela otprema ili prevoz tih dobara.

(4) Poreski obveznik koji ne želi da se na njega primjenjuje prag sticanja dužan je da o tome obavijestiti organ uprave nadležan za poslove poreza (u daljem tekstu: Poreska uprava), prije sticanja dobara za koje ne želi primjenjivati prag sticanja, čime se obvezuje na rok od dvije kalendarske godine počevši od prvog dana mjeseca koji slijedi nakon mjeseca podnošenja zahtjeva, a izjava se istekom propisanog roka može opozvati u pisanom obliku.

Osim transakcija iz člana 10 ovog zakona, predmet oporezivanja PDV nijesu sljedeće transakcije:

1) sticanje unutar Unije upotrebljavanih dobara, umjetničkih djela, zbirki ili antikviteta, prema definiciji iz člana 159 stav 2 do 5 ovog zakona, ako je prodavac oporezivi preprodavac koji djeluje kao takav, a PDV na ta dobra obračunat je u državi članici u kojoj je započela njihova otprema;

ili prevoz, u skladu s programom oporezivanja profitne marže predviđenim u članu 160 do 162 ovog zakona;

2) sticanje unutar Unije upotrijebljenih prevoznih sredstava, ako je prodavac oporezivi preprodavac koji djeluje kao takav, a PDV na ta prevozna sredstva obračunat je u državi članici u kojoj je započela njihova otprema;

3) sticanje unutar Unije upotrijebljenih dobara, umjetničkih djela, kolekcionarskih predmeta ili antikviteta, prema definiciji iz člana 159 stav 2 do 5 ovog zakona, ako je prodavac organizator prodaje putem javnog nadmetanja, koji djeluje kao takav, a PDV na ta dobra obračunat je u državi članici u kojoj je započela njihova otprema ili prevoz, u skladu s posebnim rješenjima za prodaju putem javnog nadmetanja.

(1) Poreski obveznik je svako lice koje na bilo kojem mjestu samostalno obavlja bilo koju poslovnu djelatnost, bez obzira na namjenu ili ishod te djelatnosti.

(2) Pod djelatnošću, u skladu sa stavom 1 ovog člana, podrazumijeva se svaka proizvodna, trgovinska i uslužna djelatnost, uključujući rudarsku, poljoprivrednu i profesionalnu djelatnost, a korišćenje materijalne i nematerijalne imovine (imovinskih prava) u svrhu trajnog ostvarivanja prihoda smatra se poslovnom djelatnošću.

(3) Poreski obveznik je i lice koje povremeno obavlja djelatnost koja se odnosi na isporuku novoizgrađenih građevinskih objekata ili djelova građevinskih objekata.

(4) Bliže kriterijume šta se smatra djelatnošću iz stava 3 ovog člana utvrdiće se propisom Ministarstva.

(5) Poreskim obveznikom smatra se i svako lice koja povremeno isporučuje nova prevozna sredstva, koja se otpreme ili prevoze do korisnika od strane prodavaca ili korisnika ili u ime prodavaca ili korisnika, u neko odredište izvan teritorije Crne Gore, ali unutar teritorije Unije.

Samostalno obavljanje djelatnosti iz člana 12 stav 1 ovog zakona isključuje iz PDV-a zaposlene i druga lica, ukoliko su oni vezani za poslodavca ugovorom o radu ili bilo kojim drugim zakonskim obavezama na osnovu kojih nastaje odnos između poslodavca i zaposlenog u pogledu uslova rada, naknada i odgovornosti poslodavca.

(1) Državni organi i organizacije i organi jedinice lokalne samouprave i druga javnopravna tijela u okviru vršenja djelatnosti po osnovu javnih funkcija ne smatraju se poreskim obveznicima, ako se u vezi tih djelatnosti ili transakcija naplaćuju porezi, takse, doprinosi i druge dažbine.

(2) Državni organi i organizacije i organi jedinice lokalne samouprave i druga javno pravna tijela su poreski obveznici, ukoliko vrše promet dobara, odnosno usluga koji je prema ovom zakonu oporeziv kod drugih poreskih obveznika, odnosno ako bi njihovo tretiranje kao lica koja nijesu poreski obveznici dovelo do bitnog narušavanja tržišne konkurencije.

(3) Organi i organizacije i druga javnopravna tijela iz stava 2 ovog člana smatraju se poreskim obveznicima ako obavljaju djelatnosti, osim ako ih obavljaju u zanemarivoj mjeri.

(4) Bliže uslove, postupe i način sprovođenja odredaba st. 1, 2 i 3 u vezi državnih organa i organizacija i organa jedinice lokalne samouprave i drugih javno pravna tijela koja se u okviru vršenja djelatnosti po osnovu javnih funkcija ne smatraju se poreskim obveznicima, kada se u vezi tih djelatnosti ili transakcija naplaćuju porezi, takse, doprinosi i druge dažbine propisuje Ministarstvo.