ZAKON O JAVNO-PRIVATNOM PARTNERSTVU

Ovim zakonom uređuju se uslovi i postupak pripreme, predlaganja i odobravanja projekata javno-privatnog partnerstva, način izbora privatnog partnera i druga pitanja od značaja za javno-privatno partnerstvo.

Javno-privatno partnerstvo, u smislu ovog zakona, je dugoročni ugovorni odnos između javnog i privatnog partnera, zasnovan na podjeli prava, obaveza i rizika radi izvođenja radova od javnog interesa na javnoj infrastrukturi i objektima (u daljem tekstu: javni radovi) i/ili pružanja usluga od javnog interesa (u daljem tekstu: javne usluge).

Ugovorom o javno-privatnom partnerstvu iz stava 1 ovog člana može se:

1) privatnom partneru prenijeti jedna ili više obaveza iz okvira nadležnosti javnog partnera:

- finansiranje, projektovanje, unapređenje, izgradnja i/ili rekonstrukcija javne infrastrukture i objekata, i/ili održavanje, upravljanje, rukovođenje, korišćenje i pružanje javne usluge u vezi sa novoizgrađenom ili rekonstruisanom, javnom infrastrukturom, odnosno javnim objektom; i/ili

- održavanje, upravljanje, rukovođenje, korišćenje i/ili pružanje javne usluge u vezi sa postojećom, javnom infrastrukturom, odnosno javnim objektom;

- određeni nivo i obim rizika koji mogu nastati u izvršavanju obaveza iz tač. 1 i 2 ovog stava;

2) izvršiti podjela odgovornosti za obaveze i rizike iz stava 1 ovog člana između javnog i privatnog partnera;

3) privatnom partneru ili privrednom društvu iz člana 43 ovog zakona utvrditi pravo na nadoknadu uloženih sredstava i razuman povrat uloženog kapitala:

- dodjeljivanjem prava na korišćenje javnih radova i/ili javnih usluga uz naplatu naknade od krajnjeg korisnika;

- plaćanjima javnog partnera koja su uobičajeno povezana sa raspoloživošću javnog objekta i/ili pružene javne usluge; i/ili

- davanjem finansijske podrške koja može da obuhvata novčanu ili nenovčanu podršku i/ili finansiranje od strane javnog partnera uključujući naročito: subvencije, finansijske ili druge garancije, učešće u kapitalu ili dodjeljivanje prava na korišćenje javne infrastrukture i objekata, zemljišta u državnoj imovini ili drugog javnog dobra.

Javni partner, u smislu ovog zakona, može biti:

1) Vlada Crne Gore (u daljem tekstu: Vlada);

2) nadležni organ lokalne samouprave; i/ili

3) privredno društvo i pravno lice koje obavlja djelatnost od javnog interesa.

Privredna društva i pravna lica koja obavljaju djelatnost od javnog interesa iz stava 1 tačka 3 ovog člana, su privredna društva ili pravna lica:

1) u kojima država, odnosno jedinica lokalne samouprave posjeduje više od 50% akcija, odnosno udjela;

2) u kojima više od polovine članova organa upravljanja čine predstavnici državnog kapitala koji zastupaju državni organ ili nadležni organ lokalne samouprave; ili

3) koja se finansiraju sa više od 50% iz sredstava budžeta Crne Gore, lokalne samouprave i drugih javnih prihoda ili sredstava privrednog društva, odnosno pravnog lica koje obavlja djelatnost od javnog interesa.

Javni naručilac, u smislu ovog zakona, je državni organ, organ državne uprave, organ lokalne samouprave i privredno društvo, odnosno pravno lice koje obavlja djelatnost od javnog interesa.

Javni naručilac iz stava 1 ovog člana, može biti i drugi organ, javna služba, pravno lice i drugi korisnik sredstava budžeta Crne Gore, odnosno budžeta jedinice lokalne samouprave i drugih javnih prihoda, odnosno drugi naručilac u skladu sa zakonom kojim se uređuju javne nabavke ili posebnim zakonom.

Projekat javno-privatnog partnerstva može da sprovodi jedan ili više javnih naručilaca iz stava 1 ovog člana.

Projekat javno-privatnog partnerstva male vrijednosti, u smislu ovog zakona, je projekat čija je procijenjena vrijednost jednaka ili manja od 5.000.000 eura bez poreza na dodatu vrijednost.